niedziela, 20 marca 2016

Ikar - Aleksandra Polyanskaya

                                            (Przekład z rosyjskiego – Robert Konca)
 
             IKAR

1.

Widziałam – on upadł wczoraj –
Ostatni Ikar, lecący ku Słońcu.
Ze świstem pruł ciałem powietrze.
A pióra długo, długo krążyły –
Wosk się rozpuścił, a pióra zostały...
One latały o wiele dłużej,
Niż człowiek, który je uniósł do nieba.

2.

On spadł do morza.
Ludzie na plaży
Westchnęli z ulgą :
Nikt więcej nie zakłóci
Ich sennego spokoju.

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka