czwartek, 17 stycznia 2013

Wiersze na koniec świata: "Sprzątanie" - Joanna Fligiel

Jolka stwierdziła, że nie jest w stanie
polubić ludzi. Starała się, ale są
strasznie głupi. Nie rozumieją, że

co wyrzucą, do nich wróci; krzywdę,
kłamstwo, dwutlenek węgla - wymieniają
na samotność, raka i trzęsienia ziemi.

Odkąd postawiła dom z własnym kominem,
częściej spogląda w niebo. Niepokoi ją
każdy, cudzy dym. Nie grodzi posesji,

a śnieg topnieje i widać gołą prawdę
o ludziach. Pytam, czy ten wywód
dotyczy czarnego worka?

"Przecież nie podrzucili mi tego Marsjanie."

Niby nie, ale zawartość może mylić.
Niektóre śmieci wyglądają jak części
statku kosmicznego.

Może kosmici wzięli Ziemię
za wysypisko nieszczęść?
Jolka puka się w czoło,

jakbym była głupsza od tych, którzy
zostawili jej to coś, niepasujące do niczego
i odwraca się tyłem do człowieka.

(z cyklu z Jolką - 2008 rok)

Joanna Fligiel


Joanna Fligiel - ur. 6.08.1968 w Katowicach. Mieszka w Bielsku-Białej i Neuss w Niemczech. Obywatelka świata. Księgarka, ekonomistka, feministka. Żona. Matka. Wspiera Kampanię Przeciw Przemocy Domowej oraz inicjatywę "Ratuj dzieci". Na stronie Śląskiej Strefie Gender zawiaduje strefą twórczości oraz strefą wywiadu. Wydała dwa tomy wierszy: Autoportret (2008) i Geny (2011). W 2012 roku kilka jej wierszy ukazało się w trzecim tomie "Wierszobrania" - wydanym przez Stowarzyszenie Ochrony Poloników Niemieckich w Opolu. Trzecia autorska poetycka książka "Sztuka wyboru" czeka na wydawcę. Obecnie pochłonęła ją proza.

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka