wtorek, 8 stycznia 2013

Wiersze na koniec świata: "Koniec tańczy. Ponad" - Natalia Zalesińska

Tak lekko

to uderza, choć z podwójną siłą. Wtedy wiem.
Czuję się obłokiem, kłębkiem cukrowej waty.
I dotknąć mogę - cokolwiek to znaczy. Znam
drogę, zwodzone mosty, ronda i skwery,

gdzie kwiaty i ich delikatne łodygi, i on.
Spójrz - przyjechał cyrk, a świat nie od dziś
stoi na głowie, tancerka pod parapluie.
Niewidoczni po raz pierwszy patrzymy na grę.

I tak lekko

to uderza, choć z podwójną siłą. Wiem,
jestem obłokiem, kłębkiem cukrowej waty.
Dotknąć mogę. Cokolwiek to znaczy -
wszystko za nami: mosty, bulwary, zakurzone

drogi, ogród z liśćmi łopianu, delikatne płatki.
I On. A świat nie od dziś - tancerka pod paraluie,
parady zwierząt i połykacze ognia. Niewidoczni
patrzymy. Po raz pierwszy pojawi się drugi 
księżyc, 

karnawał skończy.

Natalia Zalesińska



Natalia Zalesińska - autorka dwóch książek poetyckich: rzeczy delikatne (2009), Nagroda Główna w II Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. W. IwaniukaPołączenia (2012), Nagroda Główna w VII Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. K. Ratonia. Po debiucie w prasie literackiej i Polskim Radiu. Woli muzykę od słów.

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka