poniedziałek, 31 grudnia 2012

Wiersze na koniec świata: "Ślady na śladach" - Lesław Wolak


Mróz przekroczył plejady wrzosów. Zdobył szańce lasu. Skrada się jak lis do brzegu wioski. Przemienia szyby w ulotne księżyce i gwiazdy. Wewnątrz izby drży jak przestraszone dziecko. Kropla kropli rozpływa się na parapecie. Wiar wibruje w kosmosie niczym operowy sopran. Koncerty symfoniczne Bacha otwierają lub zamykają rany. Wszystko jest przed nami. Wszystko jest za nami. Woda na magnetycznym biegunie, biegun na gałęzi kruchej. Kalendarz Majów gaśnie niby spadająca kometa.
Tropy na tropach, ślady na śladach. Brniemy przez mgłę cywilizacji. Wymarłe gatunki i gatunki przyszłe w mrokach tysiącleci. Siwobrody starzec szuka nad brzegiem zamarzniętego morza prastarej Atlantydy. Śnieg sypie tej zimy, jakby świat był w stanie nieważkości. Zmiany klimatyczne znowu wskażą kierunek migracji. Zmiany wyznaczają zmiany. Kamień mnoży kręgi na wodzie. Świeżo spadły popiół oddziela kolory, zamazuje ślady. Omega nas zetrze na pył gwiezdny.

Lesław Wolak


Lesław Wolak - debiut poetycki w miesięczniku Okolice w 1983r. Publikował w Poezji, Odrze, Tyglu Kultury, Latarni Morskiej, Akancie i Obrzeżach. w 2007roku debiut książkowy pt. Księga wiatru. W 2010 roku opublikował tom pt. Naświetlanie nocy.

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka