niedziela, 23 grudnia 2012

Wiersze na koniec świata: "Niedaleko Koziej" - Grzegorz Kozera

Niedaleko Koziej,
Tam, gdzie było getto,
Mają dziś Polacy
Opłatkowe święto.

Przeszłości nie słychać,
Przeszłości nie widać,
Cieszą się z narodzin
Maleńkiego Żyda.

Śpiewają przy stole
Swe kolędy piękne
I rozgrzani wódką
Idą na pasterkę.

Tyle lat minęło,
Kości nie zostały,
Świeci nad choinką
Obłok spopielały.

Grzegorz Kozera


Grzegorz Kozera - dziennikarz, poeta, prozaik, recenzent teatralny i książkowy.  Jako poeta debiutował tomikiem wierszy Upadek (1989). Opublikował też zbiory poetyckie Strip-tease, Piosenka powieszonego amanta, Niebieski motyl i inne wiersze, Sierżant Garcia nie żyje, Data. W 2004 wydał powieść Biały Kafka, w 2008 Kurację. Opowiadania sanatoryjne, a w 2012 Drogę do Taravisio.
Obecnie jest redaktorem naczelnym wydawnictwa muzycznego Ferment.

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka