środa, 18 sierpnia 2010

duńska panienka - Wojtek Szmigoń

trąciłaś strunę jak
śmierć pragnień
napięta w oczekiwaniu bólu
muzyka wyprowadziła
się na pola pełne zbóż
przecież tak daleko jesteś
dalej niż rozkosz

niech więc falują nam ostatnie wibracje
zmieniają się obrazy na kolor szkarłatu
widok i myśl czasem bywają bezużyteczne
przedwieczne

ktoś kto noc opowiadał tylko językiem
znowu przypomniał mi o wszystkim
smakiem słonym

Wojtek Szmigoń

Google+ Followers

Obserwatorzy

z cyklu "Twarze greckie"

z cyklu "Twarze greckie"
Iza Staręga
statystyka